Alle zevens zijn het element op z'n minst gebalanceerd. Het is het nemen van een enorm risico door niet alleen diep in de illusie weg te zakken, maar daar bovendien alle mogelijke moeite voor te doen. Alsof je je vastgrijpt aan het water van een waterval om zo naar boven te klimmen. Zeven staat van nature voor rust/stilstand en hoewel er in deze kaarten veel werk verzet wordt zul je aan het eind van de cyclus concluderen dat het je (ogenschijnlijk) geen stap verder heeft gebracht. Het is het element op z'n meest verbrokkeld. Alle zwakheden worden tot op het bot blootgelegd. Het is het doorleven van een illusie die maar al te echt lijkt, pas als het uiteinde van de illusie bereikt is en de gevangenschap volledig duidelijk is geworden, is er plaats voor verdere ontwikkeling. De ene illusie zal afgelegd worden en de andere illusie wordt juist dieper onderzocht. Ook die moet doorleeft en doorgrond worden voordat het illusionaire bestaan volledig afgelegd kan worden. Het is een realisatie die nauwelijks haalbaar is als je gevangen zit in de illusionaire krachten van de zevens. Op een bepaalde manier is in de zevens zowel de goddelijke kracht als de menselijke kracht op z'n kleinst en daardoor weinig herkenbaar. Je denkt als het ware eerst dat je links moet en verzint daar allerlei redenen voor ('mijn gevoel zegt dat ik rechts moet', 'ik voel intuitief aan dat ik rechts moet'). Zonder aanwijsbare reden verander je je voorkeur in rechts en draagt daar dezelfde of vergelijkbare redenen voor aan. Je begrijpt: dat is veel van jezelf vragen en nergens komen.
 Schijven Zeven/Mislukking is passiever dan Zwaarden Zeven/Vruchteloosheid, want in deze kaart is zelfs de droom niet meer aanwezig. De handdoek is geworpen, er wordt geen werk meer gedaan en alles is weggezakt in luiheid. Ook financieel gaat het niet goed. Een andere kant aan de kaart is om als vlucht juist hard te gaan werken: zonder enige echte overtuiging. Er volgt dan weinig tot geen beloning en zal uiteindelijk weer leiden tot stilstand en desinteresse. Zoek een andere manier om je werk te doen of zoek ander werk.
Symbolisch: Het langzame Saturnus en het aardeteken Stier maken beweging erg moeilijk in het sowieso verzwakkende Netzach. Er hangt een allesverzengende atmosfeer over de kaart die alles wil laten sterven in duisternis. De planten in de tuin rotten niet weg, maar ze willen niet groeien en in hun zaadje blijven zitten. Op de achtergrond van de kaart is alle plantengroei verdord. De loden schijven tonen de god van de oogst, Saturnus, en het sterrenbeeld Stier. Zij zijn een verwijzing naar Binah, de oerbron van alle bestaan. Saturnus en de Stier worden echter niet bereikt door de kleuren van Netzach. Die worden afgedekt door het kwaadaardige indigo van XV/De Duivel die het goddelijke buitensluit alsook het indigo van XXI/ Het Universum dat zich hier van een doodlopende kant laat zien: het weigert de geboorte van het nieuwe leven. Ook de oranje gloed van Hod zorgt dat de kleuren van Netzach zichzelf niet kunnen tonen. Een vreemde symboliek in de kaart is de teddybeer die duidelijk te zien is als je in de bovenste twee schijven de oren herkent. Hoe erg het allemaal ook wordt: je hebt altijd je knuffel (het goddelijke) nog dat is namelijk overal in terug te vinden.
Schijven Zeven/Mislukking verzet mechanisch bergen werk of doet weinig, maar toont hoe dan ook weinig tot geen resultaat.
Muzieknummer: Solitude van Candlemass
Filmkarakter: Mickey Rourke in Barfly
 Bekers Zeven/Verdorvenheid is een daadwerkelijke valkuil, omdat deze kaart je op werkelijk alle mogelijke manieren zal proberen je een illusie te laten volgen. Van de illusionaire zevens is dit de meest illusionaire. Het is jezelf vergiftigen met waanzin als einddoel. Je zakt weg in een poel van vals genot. Het bijna suïcidale van deze kaart wordt nergens tegengegaan. De kaart is een symbool van het gemak waarmee sacramenten verwereldlijkt en ontheiligd worden. Deze kaart is zeer emotioneel en (zelf)bedrog, egoïsme en het zoeken naar verstrooiing is regelmatig het gevolg.
Symbolisch: De heilige lotussen zijn vergiftigend en het uitstromende water is veranderd in groen slijm, zodat de zee in een stinkend moeras verandert. De bekers zijn verkleurd om dat te benadrukken. De omgekeerde triangels die de bovenste zes bekers vasthouden lijken de neerwaartse intentie te benadrukken. De onderste beker is veel groter dan de andere. De kaart is afgesloten van de Heilige Triangel die de bovenste drie bekers vasthoudt. Bekers Zeven/Verdorvenheid lijkt daadwerkelijk afgesloten van haar heilige oerbron. De heiligste mysteriën van de natuur verworden tot obscene en beschamende geheimen van een slecht geweten.
Bekers Zeven/Verdorvenheid is uiterlijke pracht en innerlijke corruptie.
Muzieknummer: Where the wild roses grow van Nick Cave en Kyle Minogue
Filmkarakter: John Doe in Se7en
 Zwaarden Zeven/Vruchteloosheid heeft veel overeenkomsten met Staven Zeven/Moed, alleen is er hier in tegenstelling tot Moed geen kracht meer om nog een keer alles te geven. 'Het is als een reumatische bokser die na jaren een comeback probeert te maken'. Er is dus wel een wens in het individu om verder te ontwikkelen, maar ondanks de grote kracht die daarvoor aanwezig is (bijvoorbeeld de bokser), wordt die toch gedwarsboomd door talloze minder sterke krachten die gezamenlijk sterker zijn of sterker lijken (bijvoorbeeld lichamelijke pijnen). Het is een kaart die kan dromen van een mooie toekomst, maar er niet de energie voor heeft om daadwerkelijk iets goed uit te voeren. Een wonder is noodzakelijk om deze energie weer vrij te voelen stromen. Maar of dat wonder plaats gaat vinden is zeer de vraag. Er is wel een veranderende invloed aanwezig. Het intellect wordt hier namelijk niet zo afgebroken als in Zwaarden 5/Nederlaag. Bij deze kaart is er weifeling, een compromis willen sluiten, maar de gevolgen daarvan zouden juist erger kunnen zijn. Je levert jezelf over aan de onbetrouwbare invloeden van buitenaf omdat je jezelf niet sterk genoeg acht. Er zijn echter genoeg invloeden die weifeling aangrijpen voor een frontale aanval. Je probeert te sussen. Eens kijken hoe lang je dat volhoudt. De zevens zijn menselijk gezien geen prettige kaarten, maar deze kaart is dank zij de compromissen minder intens dan de andere drie zevens. Je hebt het nu niet in je, dus probeer het ook niet te forceren.
Symbolisch: Zwaarden Zeven/Vruchteloosheid is Maan in Waterman. De illusionaire maan tast hier het denkvermogen aan dat zichzelf op die manier in een vicieuze cirkel kan redeneren. Zes zwaarden richten zich tegen het ene sterke zwaard. Het oogt als een boomblad waar de centrale nerf aangevallen wordt door de overige nerven. Het grote zwaard heeft het heft van de Zon/Tiphareth en wordt tegengewerkt door de zes andere planeten (de heften van de overige zwaarden dragen van links naar rechts de symbolen van Maan/Yesod, Venus/Netzach, Mars/Geburah, Jupiter/Chesed, Mercurius/Hod, Saturnus/Binah). Als je de sferen op De Levensboom in die volgorde met elkaar verbindt vormen ze als het ware een gevangenis rondom Tiphareth. De punten van de zes ontmoeten elkaar onder het centrum van de kaart om aan te geven dat het niet lukt om Tiphareth te bereiken. De zes zwaarden beschadigen het veel grotere zwaard dat naar boven stoot. Alsof er een strijd is tussen veel zwakken en de ene sterke. De sterke delft het onderspit. De blauwe achtergrond verwijst naar Chesed. De eindeloze uitstromende energie wordt zoals het hoort afgebroken om de essentie een bepaalde begrijpelijke vorm te geven. Waar dat in Geburah op een hardhandige doch sacrale manier gebeurt, daar lijkt Netzach lukraak barsten te slaan in de energie van Chesed. Het wordt eerder onbruikbaar dan dat er iets van te maken is. De achtergrond is als een raam waarin barsten het uiterlijk bepalen. Niet alleen kun je er minder goed doorheen kijken, maar de elementen kunnen vrijelijk door de barsten heen rond razen in je huis. Een vruchteloos raam dus. In die zin: de glaszetter uit Hod of Tiphareth moet langskomen om dit te herstellen.
Zwaarden Zeven/Vruchteloosheid voelt alsof je buiten adem bent en nog aan de marathon moet beginnen.
Muzieknummer: Someday I'll be Saturday night van Bon Jovi
Filmkarakter: Susan Sarandon als zuster Helen Prejean in Dead man walking
 Bij Staven Zeven/Moed loop je op je tandvlees. Er vindt een wanhopige strijd plaats die gewonnen zou kunnen worden. In principe ben je hier gescheiden van het evenwicht van Tiphareth en wordt alles dat in balans was/leek weer bedreigd. Daardoor zou er een verlies aan vertrouwen kunnen optreden. Het vuur dat brandde is nog steeds groot, maar de eerste verzwakkingen kunnen al gezien worden. Het evenwicht dat gevoeld werd, is hoe dan ook verlaten. Er is geen nieuw evenwicht voor in de plaats gekomen, maar er kan zich vanaf dit punt wel een 'minder uit balans zijn' ontwikkelen.
Symbolisch: het vuur van zowel Mars als Leeuw lijkt een enorme kracht te beloven, maar beide zijn instabiel en niet in staat om meer te doen dan smeulen. Mars is een verwijzing naar Geburah, maar de mildheid van Tiphareth heeft Netzach de kans gegeven om het vuur bijna te doven. De twijfelende vuurkracht zoekt weliswaar hulp bij de enorme krachten van Mars, maar de ongeleide krachten die daarmee opgeroepen worden zijn een gemakkelijke prooi voor de instabiele energie van Netzach. De strakke en gebalanceerde staven van Staven 6/Overwinning zijn naar de achtergrond verdrongen, ze zijn verminderd in kracht en 'gewoon' geworden. Alsof een ordelijk leger tot wanorde is gebracht en niet door het gebrek aan mankracht, maar door een gebrek aan structuur zijn kracht heeft verloren. De soldaten zijn nu aangewezen op een individuele strijd. Het individu wordt uit het groepsproces gesleurd als de individuele ziel uit de groepsziel. De grote, ongelijke en brute staaf is het dichtst bij en het minst bruikbaar tijdens een georganiseerde veldslag. Je zult als het ware het ongemakkelijke wapen moeten gebruiken om tot de zes andere staven te komen. Die zes staven behoren tot de adepten van de Orde van The Golden Dawn. Een broeder- en zusterschap die de geheimen van het univesum onderzocht en probeerde te ontsluieren. Van links naar rechts zijn het de Lotus-staf, de Fenix-staf en de staf van de Chief-Adept, de grote leider. Aan de andere kant van de verwrongen staf staan die zelfde drie staven in omgekeerde volgorde. De Fenix-staf staat voor vernietiging door vuur en de transfomatie van die energie uit de as van die vernietiging. De Lotus-staf symboliseert de ontwikkeling van de schepping en verwijst naar Isis in Binah. De staf van de Chief-Adept is het mannelijke principe naast de vrouwelijke Lotus-staf. Hij verkrijgt zijn kracht via zijn Superieuren om de juiste leiding te geven. De indigo achtergrond verwijst hier net als bij Schijven Zeven/Mislukking naar zowel XV/De Duivel (waar de staf van de Chief-adept ook terugkeert in de symboliek) als XXI/Het Universum. Ook hier is de kleur eerder dreigend dan behulpzaam. De stralen van vuur zijn verstrooid en verworden tot kleine onderdrukte vuurtjes en vonkjes. Ze lijken met hun weinige kracht in alle richtingen een aanval uit te voeren, maar zonder een doel. De rode en gele kleuren van Geburah en Tiphareth zijn in deze kaart van een verzengende vuurkracht getransformeerd tot iets gewoons. Het is de bedoeling om dit kleine vuur brandende te houden totdat het grote vuur weer gebruikt kan worden.
Staven zeven/Moed belooft een harde strijd waarin de zege alles behalve zeker is.
Muzieknummer: American Tune van Willie Nelson en Paul Simon
Filmkarakter: Johnny Depp als Ed Wood in Ed Wood.
De Zevens als verpersoonlijking van de Overwinning van Netzach
 In Netzach worden voor het eerst de vier elementen (vuur, water, lucht en aarde) als bewuste onafhankelijke zaken gezien, al bestaan ze in deze Sefira in de ultieme vorm. Een vorm die een soort uiterste versie is van de vier elementen zoals we ze op aarde kennen. Water is in Netzach bijvoorbeeld nog in een vorm waarin de oceanen op aarde nog geen druppeltje zouden symboliseren.
In Netzach wordt de persoonlijkheid gecreëerd, daar wordt een kracht ontwikkeld die zichzelf weer wil leren kennen, die zichzelf weer wil definiëren. Alle Sefiroth aan de rechterkant van de levensboom zijn 'een begin'. Vanaf dat punt wordt iets duidelijk gemaakt. In Chokmah is het de eerste kracht die de manifestatie voor het menselijke begrip in werking stelt, Chesed is het begin van de Ethische triangel (met Geburah en Tiphareth) waarin daadwerkelijk tastbare materie verschijnt uit het ontastbare van Binah.
Met Netzach als begin van de Astrale Triangel (samen met Hod en Yesod) wordt de eerste aanzet tot de persoonlijkheid, de individualiteit gegeven. De persoonlijkheid komt voort uit de vier elementen, die kolken in Netzach en gematerialiseerd worden op aards niveau in Malkuth. De persoonlijkheid wordt overstegen met het vijfde element (ether). Tiphareth is het opgaan van alle elementen in elkaar, die door hun afzonderlijke samenstelling te verenigen meer worden dan de som van de delen en aards gezien het vijfde element ether in werking laat treden. Het vlees is dan woord geworden. Netzach is het opgaan van alle elementen in elkaar. Malkuth (de aarde) is het kunnen onderscheiden van de vier elementen om vanuit de gescheiden vier elementen weer terug te keren naar het opgaan in de vier elementen � deze keer een eenheidservaring met de herinnering van het gescheiden te zijn geweest in vier elementen.
De vier Sefiroth onder Tiphareth zijn - bij het beklimmen van de boom - de voorbereidende fase op de confrontatie van jet Lagere Zelf met het Hogere Zelf. Zij worden symbolisch weergegeven door vuur (Netzach), water (Hod), lucht (Yesod) en aarde (Malkuth). Netzach, Hod en Yesod vormen de derde, en laatste, triangel van de kabbalistische levensboom. Gezamenlijk maken zij de astrale wereld. Het is de wereld vlak naast, boven of onder de onze. De eerste stap buiten ons huidige waarnemingsgebied en de eerste stap in het veranderen van onze persoonlijkheid. Het zijn ook de Sefiroth die met enige oefening door de mens te bevatten zijn, bijvoorbeeld door middel van meditatie, magie, yoga, maar eigenlijk op talloze meer of minder soepele manieren.
Netzach is een sfeer die te begrijpen valt aan de hand van gebeurtenissen die plaatsvinden in het dagelijkse leven. Op het moment dat je naar de wereld gaat kijken met ogen die zien verandert de aarde in een illusionaire plaats waar verbeeldingskracht een belangrijke methode om te leven is.
'You can't drop a pin without exciting a reaction everywhere in the universe.' Is voelbaar bij elke daad of gedachte. Iedere daad levert een reactie op en zo wordt de boodschap van liefde vertelt: wie liefde geeft zal liefde vormen, op elke plek in de levensboom, niet alleen in het eigen leven. Of beter: wel alleen in het eigen leven, want dat is precies hetzelfde als het leven van iedereen om je heen.
Netzach en Hod zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Netzach bestaat uit gevoelens en instinct, het is een groepsziel en er is 'geen verschil'. Hod daarentegen is intellect. Gevoelens en intellect vormen in harmonieuze samenwerking een ideaal, een overstijgen of een opklimming op de levensboom. Gevoel zonder intellect en intellect zonder gevoel kunnen beide erg vernietigend zijn.
De levensboom werkt met individuele patronen, maar ook met die van de mensheid. Die tweedeling zal bij nadere bestudering illusionair blijken en in Netzach leer je hoe de individuele groepsziel invloed heeft op jou en jij op de individuele groepsziel. Elke kunstenaar put uit de groepsziel voor beelden, klanken, poëzie enzovoort. Het is het volledig opstijgen naar de uiteinden van de tastbare menselijke emotie. Door het te combineren met de uiteinden van het menselijke intellect (Hod, want Chesed is eerder het universele intellect, dat in eerste instantie nog niet binnen de menselijke grenzen lijkt te liggen, maar dat na het doorgronden van Hod voor het grijpen ligt). Tijdens het bestuderen van de eigen creativiteit, leer je tegelijk hetzelfde over kunst 'in het algemeen'.
Netzach is vooral een Sefira waarin muziek, schilderen, poëzie en schrijven ontwikkeld worden. Op het moment, dat iemand zijn creativiteit de vrije loop laat, maakt hij gebruik van Netzach. De groepsziel komt er in tot leven en alle schoonheid die de groep door de tijdperken heen heeft opgeslagen komt terecht in Netzach, waarna er vrijelijk door iedere kunstenaar op elk gebied uit geput kan worden.
De Goden zijn creaties van dat wat gecreëerd is, ze zijn voortgekomen uit de groepsgeest. De Goden bevinden zich in Netzach, want de vier elementen die in Malkuth ontspringen vinden hun volledige wasdom in Netzach, alwaar de prille vormen van Malkuth tot goddelijke proporties zijn ontwikkeld en getransformeerd zijn tot alles wat in het menselijke begrip goddelijk is, want uiteindelijk is er niets anders dan wij.
Symbolisch: De roos, de gordel en de lamp.
 De roos is de perfecte bloem, die liefde symboliseert. De rode kleur verwijst naar Geburah, die via Tiphareth uitstroomt in Netzach.
 De gordel staat voor het mysterie van het ontrafelen van het geheim van elke knoopje in de gordel te onderzoeken en zo de Venuskracht te leren kennen. Dan kunnen de natuurkrachten van Venus desgewenst losgelaten of ingebonden worden.
 De lamp is 'de drager van vuur' en verwijst naar de om zich heen grijpende vlammen van Geburah, die in Tiphareth in evenwicht zijn, maar in Netzach beperkt moeten worden door de lamp, omdat het - nu het evenwicht van Tiphareth weg is - weer opnieuw gedefinieerd moet worden. Netzach is de uiteindelijke vorm van het vuur, terwijl het in Malkuth tot de essentie is getransformeerd. In Tiphareth overstijgt vuur het eigen principe om in Geburah grenzeloos te zijn. De begrenzing van vuur in Tiphareth zal voor het vuur als vrijheid voelen. Een vrijheid die in Netzach weer ingeperkt wordt om dusdanig gematerialiseerd te worden, dat het zichtbaar wordt in Malkuth.
Kleur: groen
 Planeet: De roos hoort ook bij de aan Netzach gerelateerde planeet Venus.
Netzach is gevoel en instinct, er kan geen verschil gemaakt worden, want het is de groepsgeest waarvan het individu deel uitmaakt, terwijl het tegelijk ook het zelf is.
Hod is het intellect, de individualiteit in de groepszielen het ontstaan van de individuele geest (die in Netzach nog verweven is met de groepsgeest).
|
