 Geburah breekt op veeleisende, angstaanjagende manier dat deel van liefde en genade in Cheseds energiestroom af dat als ballast aangemerkt wordt.De zessen zijn de complete vervulling van de mens, maar zijn ook niets anders dan een tussenstap op weg naar de daadwerkelijke eenheid met alles. Het verschil tussen de eenheid van alles ervaren en daadwerkelijk een met alles zijn is als het verschil tussen Verlicht zijn en Opgaan in het goddelijke. Maar de vervulling die je vindt in de zessen is zo groot dat er een weerstand is om het weer te verlaten. Zeker als je het vergelijkt met wat je te wachten staat in de vijven en zevens. Maar juist in je verlichting in de zessen weet je dat het noodzakelijk is om die verlichting te transformeren naar een nog hogere ontwikkeling en geef je je zonder weerstand over aan de afbraak van de schoonheid. Alsof je je willens en wetens laat kruisigen om nader tot God te komen. De vijven kunnen voor een oningewijde voelen als een wraak van God. Wat ze op een bepaalde manier ook zijn - ware het niet dat God nooit wraak neemt.
Met de vijven wordt alles wat opgebouwd was bruut afgebroken tot hetgeen er echt toe doet. Of eigenlijk wordt de eenheidsgedachte verder uitgediept en vereenvoudigd waardoor je oorspronkelijke bouwwerk niet meer als zodanig te herkennen is en bedolven lijkt te worden onder de nieuwe indrukken. In Tiphareth is er een harmonie met ruimte en tijd die in de vijven teruggebracht wordt tot de oersprong van ruimte en tijd. Met geen andere bedoeling om nu ook ruimte en tijd achter je te laten. Geburah is de plek waar beweging en verandering beginnen. Daardoor zal een oningewijde zich vaak gehaast en opgejaagd voelen.
Neerwaarts op De Levensboom hebben de azen tot en met de drieen vanzelfsprekendheid in zich en de vieren een duidelijke stabiliteit. De vijven daarentegen zetten alles op z'n kop, zowel gerekend vanaf de zessen als vanaf de vieren. Dat schept per definitie een bepaald onbehagen, maar bij alle vijven is de rampspoed er eentje die onder begeleiding staat, een rampspoed die moet voorkomen dat de stabiliteit en stilstand van de vieren of de verlichting van de zessen oneindig blijft voortduren.
Alles wat er bestaat is in beweging. Zou dat niet het geval zijn, dan zou het ophouden te bestaan. Iets dat ook gebeurd boven De Afgrond. Een tafel is opgebouwd uit allemaal bewegende lichtdeeltjes die gezamenlijk een solide tafel vormen. Zouden de deeltjes stoppen met bewegen, dan zou de tafel zijn vorm en zijn bestaan verliezen. De tafel zou eenvoudigweg oplossen in het niets. De krachten van de vijf zijn noodzakelijk om jezelf te kunnen definieren als een individu. Iets dat met de zessen daadwerkelijk gebeurt. De vijven betekenen een uiteindelijke winst of een uiteindelijk falen - twee identieke krachten die lijnrecht tegenover elkaar staan op dezelfde lijn.
Drie van de vier vijven in de Thoth Tarot tonen het omgekeerde pentagram op een behoorlijk angstaanjagende manier: het symboliseert de overwinning van de materie op de geest. Neerwaarts op De Levensboom wordt vanaf dit punt de materie steeds meer verdikt tot aan Malkuth. De geest verliest op die manier steeds meer terrein aan de materie: dit wordt in werking gesteld door de kracht van Geburah.
In het dagelijks leven zal de kracht van de vijven ruzie, het einde van een relatie, ziekte, moeilijkheden en/of geldproblemen met zich meebrengen. Maar als je dieper kijkt zul je zien dat de vijven de boodschap brengen dat verandering op bepaalde gebieden noodzakelijk is. Dat doen ze echter hardhandig: er wordt je een lesje geleerd.
 Schijven Vijf/Getob toont geen oplossing, het herkent slechts het gevoel van langzaam gewurgd worden. Deze zeer bewegelijke bewegingsloze kracht kan zichzelf niet helpen en moet 'gered' worden door externe factoren. Je materiele welstand gaat op de schop. Ondanks langdurige inspanningen gebeurt er niets. Het is alsof je weet dat je uit bed moet komen er heel veel moeite voor doet om dat te bewerkstelligen, maar uiteindelijk toch blijft liggen. Onderbewuste krachten zorgen er voor dat alles wat je stil doet staan afgebroken wordt. Een pijnlijke en meedogenloze manier die als een aanval voelt maar gebruikt wordt om al het onnodige hardhandig ten val te brengen. Weet dat je een heel andere manier van denken en doen zult moeten ontwikkelen om deze energie te transformeren. Hulp van buitenaf heeft alleen zin als die mensen niet gebruikt worden om tegen te klagen. Je zult moeten luisteren naar hun woorden met de intentie om iets te willen doen om uit je impasse te komen. Als je niet wilt tobben: stop met proberen de controle te behouden en vertrouw op de krachten die precies weg zullen branden wat nodig is om jou weer (levens)adem te verschaffen.
Symbolisch: De hardwerkende, bewegelijke en slimme Mercurius en de solide, krachtige Stier zijn tegenovergestelde krachten en zetten elkaar vanwege beider enorme krachten praktisch stil. Toch is er een constant gevecht gaande dat erg vermoeiend is. Het omgekeerde pentagram benadrukt het schudden van het fundament. De fysieke werkelijkheid wordt verscheurd en dat voelt als een aardbeving in je leven. En net als bij een aardbeving blijft materie binnen dezelfde grens, maar wordt het volledig overhoop gegooid. Grote scheppen aarde proberen het vuur te doven.
Op een voor de mens onzichtbaar punt is er echter nog een fundament gebouwd dat niet meer te vernietigen is. Dat wordt weergegeven door de vijf tattva's die op het kleine omgekeerde pentagram weergegeven zijn. Centraal onderin is Ether weergegeven in een zwarte ei-vorm. Verder met de klok mee: lucht, vuur, aarde en water. Gezamenlijk maken zij slechts een klein onbeschadigd deel van de kaart. Waar de grote cirkels alle beschadigd zijn door de brute krachten van Geburah, daar zijn de kleine cirkels puntgaaf. Het fundament op het fundament zal weggeslagen worden, maar de essentie van je wezen blijft bestaan. De brute krachten van Geburah tonen zich in deze kaart op de achtergrond als een boosaardige, lelijke kleur rood. Ook Tiphareth toont in deze sfeer een angstaanjagend geel en is een strenge heelmeester voor je oude wereld die anders in stilstand zou verdwijnen. Alles wat je uit angst en onwetendheid hebt opgebouwd wordt door de aardbevingen uiteen gereten, maar altijd blijft je essentie over waarop je opnieuw kunt bouwen aan een dit keer gedurfder toekomst waar je je hoofd niet meer breekt over externe factoren als verschuilen achter afwachtendheid of een gebrek aan moed.
Schijven Vijf/Getob is veel doen en weinig voor elkaar krijgen.
Muzieknummer: Always van Michael Kiske
Filmkarakter: Gillian Anderson als Lily Bart in The house of mirth
 Zwaarden Vijf/Nederlaag is niet zozeer een te sterke tegenstander, maar te weinig eigen initiatief: je bleef uit gemakzucht of angst maar ja zeggen, omdat je geen nee durfde te zeggen (of andersom). Terwijl 'nee' voor jouw persoonlijke ontwikkeling wel beter was geweest. De vijand wordt overschat of de eigen krachten worden onderschat. Hoe dan ook is de ruzie nu uitgebroken. Zwaarden 5, 9 en 10 zijn de meest vernietigende kaarten van het spel. Het is een intellectuele kaart, maar omdat emotie vervuilend werk heeft verricht, is het intellect verzwakt. De deugd wordt minder en de corruptie neemt toe, waardoor je rijk van binnenuit wordt uitgehold. Je was ooit leider, maar wordt niet meer gerespecteerd door je menselijke of niet-menselijke onderdanen. Trefwoorden bij deze kaart zijn nederlaag, verlies, falen, een afgesloten hoofdstuk waarin 'tegen' jou is gestemd, eventueel zelfs verraad. Wil je de nederlaag voorkomen of een nederlaag in de toekomst voorkomen dan zul je beter je best moeten doen.
Symbolisch: Venus is de liefdevolle planeet die gecombineerd met de vluchtige Waterman geen stevig front kan vormen tegen de toch niet al te sterke krachten die pogen het leven te ontregelen. Het is zo een symbool van de Nieuwe Tijd die vanaf 1904 is begonnen. Niet zozeer zijn de lessen van de Nieuwe Tijd te moeilijk, maar vooral te onbekend voor de massa om er op te vertrouwen. Juist daarom wordt aan het eind van een Oude Tijd en aan het begin van een Nieuwe Tijd de puurheid het meest verloren. Een samenleving holt zich dusdanig uit met corrupt en dom gedrag dat een andere manier van leven als vanzelf aan het volk opgedrongen wordt omdat het oude op geen enkele manier bestaansrecht meer heeft. Het nieuwe denken en doen wordt niet omarmd, maar het oude denken voldoet op geen enkele manier meer. Jammer genoeg wordt een nieuwe samenleving dan niet uit liefde maar uit overrompeling geboren. Waar het zwaard als lucht oorspronkelijk bedoeld was als de liefdevolle synthese tussen vuur en water, daar is dat in Zwaarden Vijf/Nederlaag volledig mislukt. De compromissen van Zwaarden Vier/Wapenstilstand zijn desastreus uitgepakt voor zowel water als vuur waardoor ze hier beide, net als jij, volledig uit balans zijn. De lemmeten van de vijf zwaarden vormen het omgekeerde pentagram als teken voor het 'kwaad'. Bovendien wordt de verscheurdheid benadrukt door het feit dat alle zwaarden anders zijn en hun lemmet kapot of verbogen is. Ze lijken naar beneden te hangen. En de enige die nog naar boven wijst is de minst effectieve in gebruik. Deze kaart is nog erger dan Zwaarden Zeven/Vruchteloosheid omdat daar het naar boven gerichte zwaard nog wel krachtig is en in die kaart de tegenstand gewoon te groot is om vooruit te komen. De roos uit zowel Zwaarden Zes/Wetenschap en Zwaarden Vier/Wapenstilstand is uiteengereten in 49 bloemblaadjes en vormen nu samen met de zwaarden het omgekeerde pentagram. Het is zowel opwaarts als neerwaarts op De Levensboom de kruisiging en vernietiging van de roos. De roos zal weer opstaan uit de dood, maar op dit moment is daar niets van te merken. De lucht die het vuur zou moeten aanwakkeren richt zich dusdanig op het vuur dat het zich aangevallen voelt. Het is als een kampvuur waar van bovenaf een grote luchtstroom naar beneden op losgelaten wordt, alsof de lucht het vuur naar beneden wil drukken. In de verwrongen figuren op de achtergrond staat midden op de kaart aan de linker- en rechterkant een verwrongen swastika die de ontheiliging van de goddelijke kracht benadrukt: het intellect van deze kaart is onwaardig aan het goddelijke. De blauwe Chesed achtergrond wordt vermengd met de rode Geburah kracht en de groene kleuren van Venus. Wat een prachtige synthese op zou moeten leveren is verworden tot een mengelmoes aan kleuren die op geen enkele manier een eenheid vormen.
Bij Zwaarden Vijf/Nederlaag is de tegenstander niet te sterk, maar is het eigen verweer te gebrekkig.
Muzieknummer: Hey Stoopid van Alice Cooper
Filmkarakter: Burghart Klaussner als Hardenberg in Die Fetten Jahre sind vorbei
 Bekers Vijf/Teleurstelling toont het duidelijkst dat als er twee zaken tot een oplossing proberen te komen het ten koste van beide lijkt te gaan. Dit is een kaart van pech omdat het vuur te heet of het water te diep lijkt. Er treedt een verlies van plezier op. Relaties worden beeindigd. Deze kaart duikt vaak op in een tijd wanneer alles goed lijkt te gaan en opeens gaat het zonder aankondiging niet meer goed. Het voordeel aan de kaart is dat opeens scheurtjes in het geluk gezien worden, in plaats van dat het geluk opeens verdwijnt. Er is nog tijd om te handelen. Bij Staven Vijf stort alles in, bij Bekers vijf een zaak of enkele zaken. Maar het is wel het verlies van iets geliefds (en kan zelfs het overlijden van iemand waarvan je houdt betekenen, maar niet de dood van degene die de kaarten trekt). Hoewel het verwachte plezier uitblijft is het mogelijk om te genieten van wat wel leuk was. Het is als een lottoformulier waar je tot aan het eind in de race bent voor de hoofdprijs, maar uiteindelijk met lege handen staat. Onthoud dat winnen en verliezen hand in hand gaan. Als je wilt winnen zal dat ook zeker ooit weer gebeuren, maar een echte winnaar neemt zijn verlies zonder morren.
Symbolisch: Mars in Schorpioen is een ongelukkige combinatie omdat de vuurkracht van Mars sterker is dan het water dat vredig stil wil staan. Dit veroorzaakt uitdroging en verrotting. De lotusbladen zijn daarom ook verscheurd door vuurwinden. De zwarte kleur verwijst weliswaar naar Binah, maar de kracht van de baarmoeder van het universum is hier uitgedroogd. De lotussen laten hun kopje hangen en verliezen bloembladeren. Net als de roos van Tiphareth in Zwaarden 5/Nederlaag vernietigd wordt, zo gebeurt hier hetzelfde met de lotus. De zee is niet meer rustig, maar doods. Er stroomt geen water meer in de bekers: het vruchtbare leven komt ten einde omdat de zon te lang en te hevig geschenen heeft. Deze waterkaart voelt zich niet thuis in het vuur van Geburah, dat gesymboliseerd wordt door de rode golven en het rood op de achtergrond. Het oranje op de achtergrond verwijst naar het waterige intellect van Hod dat hier ook geen hulp kan bieden in het emotionele proces. Water en vuur veroorzaken een logisch conflict dat 'gewonnen' wordt door het vuur.
Bekers Vijf/Teleurstelling is problemen op een onverwacht moment, in of na een tijd van vrede.
Muzieknummer: Lake placid blues van Tony Joe White
Filmkarakter: Wiley E. Coyote in Roadrunner
 Staven Vijf/Wrijving Geeft aan dat vergeten is dat we elk moment van het dagelijks bestaan alles zijn wat er is. En dat elk moment van ons leven een sacrament is. Om ons daar aan te herinneren wordt alles in ons leven (elk sacrament) verstoord door deze energie. Een energie die op zichzelf ook weer een sacrament is/zal blijken te zijn. Er ontstaan wrijving en ruzie. Er is constant sprake van tomeloze en irrationele energie en verstoring, maar omdat er ook de heilzame en de vriendelijke werking van het vrouwelijke Binah is, is deze kaart niet rampzalig. Als Staven 5/Wrijving je lot mocht zijn, dan is een lijfspreuk als 'pijn is fijn' erg geschikt. Weet dat je, ondanks de pijn, het beste overkomt. Het is als een met bloed, zweet en tranen een project afronden omdat je weet dat de beloning in verhouding zal staan.
Symbolisch: Het trage Saturnus en de vurige Leeuw vormen een mildere versie van Staven 10/Onderdrukking. Ook in laatstgenoemde kaart blijft het vuur lang op dezelfde plaats om de energie op te branden, maar omdat het vuur niet op tijd stopt is het een kwestie van tijd voordat de energie opgebruikt is en het vuur zelf ook uitdooft. Staven 5/Wrijving is dusdanig ontwikkeld dat de kaart precies weet wat de oneindige kracht van aarde nodig heeft. Het is zo een catastrofale kracht die wel degelijk begrijpt wat hij doet. Uiteindelijk zal hij slechts het onbruikbare wegbranden voordat hij zijn tocht weer voortzet naar een plek die dezelfde behandeling nodig heeft. De aarde zal het vuur niet doven, maar slechts onvoorwaardelijk brandstof schenken. Het vuur zal de aarde niet vernietigen, maar slechts purificeren. De grote staf van de Chief-Adept in deze kaart heeft namelijk de autoriteit om de andere vier te sturen, anders was deze kaart wel rampzalig. De Feniks-staven van Geburah staan symbool voor vernietiging of loutering (en beloven wederopstanding). Door de krachten van Geburah onder ogen te komen ontwikkelen ze een controle en orde in hun Zijn die ze voorbereid op het onbeperkt en overweldigende geven van Chesed, dat zou anders te overweldigend zijn. De Lotus-staven van Tiphareth zijn de dochters van de Staven 3/Deugd en staan voor schepping. Er is een invloed van het zachte vrouwelijke in deze kaart die nauwelijks opgemerkt zal worden in de ogenschijnlijk ontembare energie van vuur. Het is alsof moeder aarde zich overgeeft aan vader zon in de wetenschap dat de pijn van het vuur louterend zal werken. De kleurcombinaties in deze kaart zijn bijzonder. De gele achtergrond van de kaart verwijst naar het lager op De Levensboom gelegen Tiphareth, terwijl de staven alle naar het boven hun gelegen Binah wijzen. Aldus bewerken zij op een menselijk pijnlijke manier de eenheid tussen de goddelijke oerzee en de goddelijke zon.De rode feniks staven verwijzen naar het vuur van Geburah en de blauwe lotus staven naar Chesed. Aldus verbinden zij water en vuur en genade en gestrengheid. De tien geelrode vlammen zijn de synthese tussen Geburah en Tiphareth en benadrukken de heelheid van de schepping die bewust in stand gehouden wordt en gesymboliseerd wordt in de tien Sefiroth van De Levensboom. Staven 5/Wrijving is zo een inwijdingsweg tot Binah, Chesed, XI/Lust, VIII/Evenwicht en Tiphareth. De staf van de Chief-Adept is de overheersende kracht die de volledigheid van de schepping benadrukt door zijn omvang, kleurrijkheid en symboliek. De vleugels met zijn zeven veren symboliseren de Sefiroth onder De Afgrond: de Microprosopus en Bruid van Microprosopus (Malkuth). De vleugels zitten aan de bovenkant van de staf om zijn band met en opstijging naar het hogere (de Macroprosopus) te benadrukken. De oranje caduceus centraal op de vleugels benadrukt de volledigheid van de schepping. De vleugels aan de onderkant zorgen er voor dat de connectie met de materie niet verloren wordt. De slang is het symbool van kennis.
Staven Vijf/Wrijving is een door de goden begeleide catastrofe die bij nader inzien de persoonlijke Wil vervult.
Muzieknummer: My Way door Elvis Presley
Filmkarakter: Ulrich Thomsen als Adam Pedersen in Adam's apples
De Vijven als verpersoonlijking van de Kracht van Geburah
Tiphareth is de ultieme eenwording van de dualiteit. De vervulling die het individu daar zal ervaren lijkt het eindpunt van de zoektocht. Het is ook meer dan genoeg voor een sterfelijk mens om zijn Christuskracht in Tiphareth te hervinden. De rest mag ook na de fysieke/illusionaire dood. Het kan echter geen kwaad om te weten dat er nog een rest is. Tiphareth is leven in een volledige acceptatie van alles dat is. Dus is de volgende stap om de eenheid van 'alles dat is' terug te herleiden naar 'alles dat niets is'. Je zou jezelf kunnen afvragen waarom dat nodig is. Het antwoord is de allesoverheersende kracht in ieder wezen om eenheid te ervaren. Die zoektocht leidt eerst naar Tiphareth waar de werking van het universum op elk niveau begrepen en als eenheid ervaren wordt. Alle radertjes waaruit het universum opgebouwd is om het goddelijke plan (dat geen plan is, maar een onvermijdelijke gebeurtenis) vorm te geven worden herkend in hun eenheid. Maar het is nog steeds een eenheid in veelheid. Er is nog steeds vorm. Ook de vorm moet overstegen worden. Al is het maar door te sterven. Vandaar ook de tip om te sterven voordat je sterft: het neemt alle angst en onzekerheid over het vervolg van je eeuwigdurende levensreis weg.
Geburah breekt op veeleisende en angstaanjagende manier alles in je energiestroom af dat als ballast aangemerkt wordt. Het zijn de hardste en vaak meest bruikbare lessen in het leven. Geburah is een mooie symboliek voor wat in deze wereld verstaan wordt als 'Het Kwaad', maar in feite is alles wat ze doet een noodzakelijke vernietiging die groter kwaad voorkomt. Er komt altijd een grens waar de Geburah kracht noodzakelijk is om niet naar de andere kant door te schieten. Door de balancerende werking van Geburah verwordt het tegenover liggende en genadige Chesed niet tot een kwaadaardig, te gemakkelijk te beinvloeden Sefira. Cheseds (op den duur 'zogenaamde') goedheid zou alles toestaan. Chesed zou verworden tot een gemakzucht die eerder vernietigend en verwarrend gaat werken dan dat het de mooie energie van genade zou zijn die het nu dank zij het ingrijpen van Geburah is. Als je bepaalde kruiden laat woekeren nemen ze de hele tuin over. Vandaar ook dat de schoffel van Geburah regelmatig ingezet moet worden.
Net als Kether is Geburah een Sefira met een enorme uitstromende kracht die alles om zich heen uitbundig beinvloedt in haar heftigheid. XII/De Gehangene is het pad dat vanuit Geburah naar Hod loopt en is min of meer te symboliseren als een inwijding tot de halve swastika, in vergelijking met de hele swastika van Kether. Zowel De gehangene als Geburah hebben zo een energie die je menselijk zou kunnen zien als 'de helft van Kether'. Een ingewijde kan in het oog van de vurige stormen van Geburah de woedende vernietiging om zich heen observeren, leren begrijpen en er dan zonder enige kleerscheuren doorheen wandelen. Het is bij uitstek de Sefira om als kabinet van gruwelen te ervaren als je er onvoorbereid of per ongeluk in terecht komt. Het is ook de grote reden die mensen hebben om het liefdevolle en koesterende Tiphareth en het genadige Chesed niet te verlaten. Geburah zal voelen als Christus aan het kruis die vraagt waarom God hem verlaten heeft. En waarom had Jezus zoveel moeite met die pijnlijke inwijding in Geburah als hij de Zoon van God is? Dat komt omdat hij zelf gekozen had voor de menselijke vorm en daarmee de menselijke weerstand tegen lijden. Alleen dan kon Hij het ons voordoen zodat wij het konden navolgen. Hij moest lijden en sterven als mens om ons te kunnen tonen dat beide zaken een illusie zijn. Een mens kan alleen een mens navolgen, niet God. We kunnen het goddelijke pas weer aanraken en herkennen als we eerst de ultieme mens worden die we eigenlijk zijn.
Geburah leert ons dat elke vorm van wrijving een leerproces inhoudt. We moeten helder kunnen oordelen, maar ook beoordeeld willen worden.
Symbolisch: het pentagon, de Tudor roos met vijf bloembladen, het zwaard, de speer en de zweep.
 Bij Geburah horen alle vijfzijdige objecten, zoals het pentagram en het pentagon (het omgekeerde pentagram komt steeds terug in de vijfkaarten). Het pentagram is een vaak gebruikt symbool in ritueel werk en dat is terecht. Het heeft talloze symbolische verwijzingen (vernietiging van het onbruikbare, de eenheid van de vier elementen, poort naar de Christuskracht enzovoort). Anderzijds is het een dusdanig potent symbool dat er niet te snel naar gegrepen moet worden. Het pentagram en andere vijfzijdige objecten kunnen het best pas ritueel toegepast worden als het algemeen voorkomende kruis doorgrond is. Net als dat je beter eerst de tafel van 1 doorgrond kunt hebben voordat je aan de andere tafels begint. Daarmee wordt de kracht van het kruis niet gebagatelliseerd. Integendeel: de tafel van 1 is niet alleen de simpelste tafel die er is, het is bovendien de tafel die er voor zorgt dat alle andere tafels kunnen bestaan, waar alle andere tafels tot teruggevoerd kunnen worden en mee doordrenkt zijn. Het pentagram wordt pas een vruchtbaar symbool als het kruis doorleefd is. Net als dat de tafel van 2 pas vruchtbaar wordt als de tafel van 1 doorleefd is.
 De Roos is het symbool van Venus als tegenhanger van de planeet Mars die ook bij Geburah hoort. Venus hoort bij Netzach en benadrukt zo de link tussen Netzach en Geburah (via Tiphareth). Het mannelijke Netzach is een 'mildere' versie van het vrouwelijke Geburah. Ook Netzach is een Sefira van vuur. De roos is de heilige bloem die ons tot het goddelijke brengt. Zij toont zichzelf in haar schoonheid in Netzach, maar alleen voor ogen die geopend zijn. De roos toont zich in Tiphareth in volle glorie en in Geburah uiteengereten. Opwaarts op De Levensboom wordt de roos in Geburah teruggebracht tot de essentie zonder dat de roos haar betekenis verliest. Voor het oog van de oningewijde wordt de roos vernietigd, maar voor het oog van de ingewijde slechts een stap teruggebracht tot haar essentie. Uit de in Geburah in 49 stukken verdeelde roos wordt in Tiphareth de roos met 49 bloembladen gevormd. Opwaarts op De Levensboom wordt de roos vanuit de versnippering in Geburah tot de essentie teruggebracht boven De Afgrond.
 Het zwaard staat voor de grote kracht van het individu dat zichzelf en zijn wapen volledig onder controle heeft en is een van de zes magische instrumenten (naast de staf, de beker, de dolk, het pentakel en de Staf van de lotus).
 De speer is een symbool voor snelle en complete vernietiging. Het was ook een speer die het leiden van Christus aan het kruis beeindigde. Na de aanval van de speer kon Christus sterven voordat zijn tegenstanders hem als laatste aanval compleet konden verminken voor de dood. Zijn bloed vloeide in de beker van Maria en sindsdien is de aarde doordrenkt met het bloed en de essentie van Christus. De speer maakte het beste van een pijnlijke situatie.
 De zweep staat voor een constante toepassing van grote kracht, maar ook voor de brute harde manier waarop de kracht van Geburah vormen schept. Geburah laat als het ware striemen achter op de plek waar de vorm niet naar wens is. Net zo lang tot het ongewenste stuk weggeslagen is. Het zal nog even gestriemd, bebloed en pijnlijk zijn, maar dat trekt wel weg om de grote pracht te onthullen. Het is als een gruwelijk lelijk gezichtsmasker dat als het verwijderd wordt een prachtig en geheeld gezicht toont. Niet voor niets ontving Christus talloze zweepslagen om na zijn wederopstanding in een helder en prachtig licht zijn nu nog grotere schoonheid weer te tonen.
 Geburah voert als de oorlogsgod Mars strijd tegen het doorslaan van de ene kant naar de andere kant: voordat dat kan gebeuren grijpt Mars vernietigend in om algehele zelfvernietiging te voorkomen. Het mannelijke mars in het vrouwelijke Geburah symboliseert dat alle vrouwelijkheid een mannelijke oorsprong heeft. Het vrouwelijke Geburah stroomt rechtstreeks uit het vrouwelijke Binah, maar dat wordt op haar beurt in werking gesteld door de mannelijke Magier. Vergelijk het met het baren van het kind: het overgrote deel van het werk wordt door de vrouw verzet, maar het is het mannelijke principe dat de zwangerschap in werking moet zetten om het kind uiteindelijk geboren te kunnen laten worden. Het is de marskracht die het kind uiteindelijk geboren laat worden. Dit gebeurt met grote pijnen voor het vrouwelijke lichaam, maar zonder die pijnlijke kracht zou het kind sterven in de buik.
Kleur: rood. Geburah onttrekt haar rode kleur uit de rode wortelkracht die in de duisternis van Binah al aanwezig is.
Geburah is vastberadenheid, oorlog en kracht die gezamenlijk afslachten als het vlammende zwaard van een wraakzuchtige God. De oorsprong ligt echter - zoals bij alles - wel degelijk in Liefde.
|
){kind=small}