| |
Van de redactie door Joke |
|   |
Voorwoord 2004 - winter |
 We zullen toch moeten leren te denken in het tempo van de eeuwigheid en altijd maar weer zoeken naar de oorzaken van de situatie, waarin we zijn beland.Alles is hetzelfde (Zen-wijsheid)
Het valt me op, dat ik met steeds verbaasder ogen naar de mensheid kijk. Soms lijkt het wel of ik er geen deel van uit maak. Terwijl ik me realiseer, dat alles met elkaar is verbonden. Dat het hele onbewuste gedoe, waar ik dagelijks mee heb te maken, ooit mijn onbewuste gedoe was. Maar ik zou zo graag iedereen laten delen in mijn bewustwordingsproces, terwijl dat misschien alleen maar voor die "iedereen" irritant is. Ik zie het geworstel, ooit mijn geworstel. Ik zie het onbegrip, ooit mijn onbegrip. Ik wil het iedereen makkelijk maken, want het is zo simpel. Luister liefdevol naar elkaar en accepteer, dat iedereen bezig is zich te ontwikkelen. Soms staan mensen een poosje stil. Dat is ook een keuze. Soms moet je jezelf gewoon losmaken en kun je niet langer wachten. Je wilt verder en daarna weer anderen deelgenoot maken van je ervaringen. Ook in de vredesbeweging ñ en misschien moet ik wel zeggen juist in de vredesbeweging ñ zie je mensen gefrustreerd afhaken. "Het helpt allemaal toch niets". We zullen toch moeten leren te denken in het tempo van de eeuwigheid en altijd maar weer zoeken naar de oorzaken van de situatie, waarin we zijn beland. Dan is het makkelijk. We zijn tot dit punt gekomen en gaan met een positieve levensinstelling verder. Meer hoef je niet te doen en meer kun je niet doen. Ook is het heel goed ñ las ik kortgeleden ñ in plaats van Dostojevski bijvoorbeeld Alice in Wonderland te lezen. Je te richten op positieve ontwikkelingen, in plaats van te verdrinken in de zelfgemaakte problemen van de mensheid. Probeer het maar eens. Je bent heus niet wereldvreemd in deze vreemde wereld, als je je richt op blijdschap voor elk moment, waarin verwondering en nieuwsgierigheid het winnen van doemdenken.
Alles is anders (Zen-wijsheid)
|
| |
Van de redactie door Joke |
| |
Voorwoord 2006 - zomer |
 Ik heb meer affiniteit met iemand, die probeert te zingen, dan met iemand, die laat zien hoe mooi hij of zij zingen kan.Waar gaat het nu eigenlijk om in het leven? Voor Vrede, tegen oorlog, voor tolerantie, tegen agressie, voor welvaart, tegen armoe? Na ruim twintig jaar vredesbeweging zie ik, dat uiteindelijk voor of tegen niets oplevert. Het één kan immers niet zonder het ander. Daardoor worden we juist steeds tot nadenken geprikkeld. Natuurlijk wil niemand oorlog. Maar deze planeet is nu eenmaal een planeet, waarop alles valt te leren. Wat de een mooi vindt, vindt de ander afschuwelijk. Maar door al deze confrontaties kunnen we niet langer om elkaar heen en komen we steeds dichter tot elkaar. In oorlog of in dialoog. De gesprekken, die tegenwoordig worden gevoerd, waren tien jaar geleden nog ondenkbaar. Ieder draagt bij ñ ook Verdonk, Bos, Balkenende. We kunnen niet blijven afkeuren.
In feite dragen we zelf de verantwoordelijkheid. Als vredesmensen zijn we echt geen haar beter, dan wie dan ook, want hoe bewust zijn we helemaal? Ik heb altijd bewondering voor mensen, die in ieder geval hun nek durven uitsteken. Ook heb ik eigenlijk meer affiniteit met iemand, die probeert te zingen, dan met iemand, die laat zien hoe mooi hij of zij zingen kan. |
| |
Van de redactie door Joke |
| |
 Het geluk ligt in het moment. De ultieme liefde voor de persoon, die op dat moment bij je is. De omstandigheden doen er niet toe.Werkelijk verbaasd was ik over de aandacht die de zonsverduistering kreeg. Was het een commerciële zet of is er werkelijk een interesse in zaken die voor de meeste mensen "buitenaards" en onbegrijpelijk zijn. Ik denk zelf, dat het samenhangt met het Nieuwetijds denken. Er is meer tussen hemel en aarde. Het ongrijpbare intrigeert ons. Het materiële komt ons de strot uit. De rommelmarkten zijn overvol met al onze onnodige en overbodige spullen. Driftig op zoek naar geluk denkt men dat we onze persoonlijke sfeer kunnen "kopen"; het "nooit-genoeg syndroom". Mijn persoonlijke ervaring is, dat geluk niet ligt in Bezit of in welke status dan ook. Sommige mensen hebben alles, maar kunnen niet genieten. Het geluk ligt in het moment. De ultieme liefde voor de persoon, die op dat moment bij je is. De omstandigheden doen er niet toe. |
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}