| |
Van de redactie door Joke |
|   |
Voorwoord 2005 - herfst |
 Wij kunnen niet kunnen kiezen, wat een ander gelukkig maakt en dus ook niet kunnen oordelen of beoordelen wat goed is voor die ander. Alleen voor onszelfÖJaren geleden heb ik eens een grote zinken teil gevuld met water. Wat waterplantjes erin en wat drijfkaarsjes, om zo op een mooie zomeravond wat te mijmeren ń met een glaasje wijn in de hand. Eigenlijk heb ik nooit meer naar de inhoud van de teil omgekeken. Regelmatig regende hij tot de rand toe vol. 's Winters bevroor hij. Tot ik zag hoe smerig de inhoud was. Vol met algen en vieze drab. De oudste zoon was toevallig in de buurt en we besloten hem schoon te maken, maar eerst speurden we naar leven. Tot onze verbazing zat er een flinke kikker in, die we dus naar onze vijver brachten. Tot onze verrassing bleek er nog eentje in te zitten. Ook die gaven we de heerlijke vrijheid van een flinke vijver met nog wel honderden andere speelkameraadjes. We leegden de teil en vulden hem met regenwater. Weer wat plantjes erin en zien wat er zou gebeuren. Niet veel later bleek tot onze grote verbazing, dat de kikkers teruggekeerd waren in de teil. Het gaf ons wel te denken. Blijkbaar waren deze beestjes volmaakt gelukkig in hun isolement.
De moraal van het verhaal is, dat wij niet kunnen kiezen, wat een ander gelukkig maakt en dus ook niet kunnen oordelen of beoordelen wat goed is voor die ander. Alleen voor onszelfÖ |
| |
Van de redactie door Han |
| |
Voorwoord 2004 - herfst |
 We gaan bekijken of degene, die nergens in geloven en degene, die een godsdienst aanhangen, dan wel de een of andere wetenschap navolgen, wat dichter bij elkaar kunnen worden gebracht."Wij weten bij God niet waar we vandaan komen". Dit is een zinsnede uit dit herfstnummer van deze Nieuwsbron. Dat is zo'n beetje het thema van deze aflevering. Want laten we wel wezen: we weten het niet ècht. Maar in dit nummer gaan we daar een gooi naar doen. De meeste mensen zeggen, dat het of of is. Maar het kan toch ook en en zijn? We gaan bekijken of degene, die nergens in geloven en degene, die een godsdienst aanhangen, dan wel de een of andere wetenschap navolgen, wat dichter bij elkaar kunnen worden gebracht. Het is in de ons bekende geschiedenis nog nooit gelukt, maar je blijft het proberen. |
| |
Van de redactie door Han |
| |
Voorwoord 2006 - lente |
 Maar let op mijn woorden: een deel van de mensen ziet iets nieuws gloren.Deze keer een beginnetje met de nieuwe ontwikkelingen, die gaande zijn. Deze ontwikkelingen zijn bijna niet meer bij te houden. Maar de lezer van de Nieuwsbron is niet meer van zijn stuk te krijgen. Al enige decennia worden de meest doorslaggevende onderwerpen van de plank gehaald. Of je nu piep of stok bent: je bent overal op voorbereid. De mensheid in het algemeen zal nog een heel lang proces nodig hebben. Maar let op mijn woorden: een deel van de mensen ziet iets nieuws gloren. Dit nummer gaat nader in op deze trend. |
| |
Van de redactie door Han |
| |
Voorwoord 2004 - lente |
 Door alle eeuwen heen zijn er mensen, die de eerste schreden op nieuwe wegen zetten, met geen andere wapens dan hun eigen visioenen.Deze keer gaat het over de evolutie, die maar duurt en duurt. En over het tijdloze. Daarmee zou dit redactiestukje kunnen volstaan. Van het begin tot het einde in één Nieuwsbron. Als dat zou kunnen. De filosofe Ayn Rand voegt echter nog een denkertje aan het een en ander toe.
Door alle eeuwen heen zijn er mensen, die de eerste schreden op nieuwe wegen zetten, met geen andere wapens dan hun eigen visioenen: hun schreden waren de eerste, de wegen onbetreden, de visioenen van niemand geleend en het antwoord, dat zij ontvingen was, haat. |
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}