 De meeste mensen weten wel wat een amoebe is. Een ééncellig wezentje, uiteraard niet met het blote oog te zien.
In zo'n geval gaan veel mensen zeggen: "O jakkes, daar kun je vreselijke ziektes van krijgen. Van al die enge beestjes". Weet dan wel, dat je zelf die beestjes hebt ingevoerd om een evenwichtig lichaam te maken. Ziektes zijn pas veel later ontstaan. Als gevolg van de vraag wat we hier nou in hemelsnaam uitvoerden. Op een planeet, die in een oneindige ruimte een beetje rond een zonnetje heen schommelde. Daartoe hadden wij onder andere enge beestjes nodig, de amoeben. Ze gedragen zich als een minifoetus, die in het begin ook onzichtbaar is. Door zo te doen imiteerden wij de universa in ons lichaam. Dat wordt uiteraard niet begrepen en daarom pompen we de mensen vol met antibiotica. De evolutie zal ons daardoor verzwakken. Het is al eerder gebeurd.
Wat zijn amoeben
Wat zijn amoeben nou precies en wat voeren ze uit? Ze zijn te volgen door er via een (sterke) microscoop naar te kijken. Ze vormen samen een slijm. Ze voeden zich met bacteriën. Eens te meer een waarschuwing om voorzichtig te zijn met geneesmiddelen en dergelijke. Amoebe-
achtige wezentjes zijn niet bang voor de dood. Overigens is er geen enkele levensvorm, die angstig is voor het doodgaan, alleen voor het lijden ñ behalve de mens. Maar dat even terzijde. Als er een van de eencellige diertjes dreigt om te komen, door verhongering of verdroging, dan geven miljoenen en miljoenen amoeben dit bericht door. Zij beginnen de nodige stoffen te produceren. Een miljoen diertjes is nog te weinig om met het blote oog te kunnen zien. Ga maar na wat dat betekent. Een microwereld zonder weerga.
 Dan vormen ze een wezen, dat op een minieme naaktslak lijkt. Allemaal handelen ze op gecoördineerde en synchrone wijze en ze bewegen zich nu, geleid door hun licht- en warmtesensoren, als een minuscule naaktslak, in de richting van een warm en zonnig plekje. Nadat ze dat hebben gevonden, vormen ze samen een halve cirkel, waaruit een steeltje groeit, doordat sommige amoeben zichzelf uitstrekken, vervolgens hard worden en sterven. Anderen klimmen daar bovenop, verharden en sterven ook. En zo verder. Nadat zo'n twintig procent van de amoeben zichzelf heeft opgeofferd ñ ten gunste van de groep ñ klimmen de overblijvende op het steeltje en vormen een capsule en veranderen in sporen.
Enige tijd daarna opent de capsule zich en de sporen worden door wind en regen meegenomen naar graziger weiden. Iedere spore verandert weer in de amoebe ñ en het hele spel begint van voren af aan.
Een mooi voorbeeld hoe het anders kan. Een menselijk
lichaam bestaat uit een onnoemelijk aantal amoeben, die
zich gedragen als boven beschreven. Daar kan de wetenschap mee aan de slag gaan. In plaats van het aanmaken van atoombommen. Iedere levensvorm heeft een bewustzijn. Dode materie bestaat eenvoudigweg niet. Nou kom op wetenschap: je weet het heus wel.
|
